20 maart, Hakone, Matsumoto, Takayama

Vandaag checken we uit in Hakone, twee nachten achter de rug, helaas geen best weer gehad.

Eerst de auto terugbrengen, dan naar het station om onze plaatsen te reserveren op de treinen. We gaan eerst met de Shinkansen een klein half uurtje, daarna met een reguliere tram/metro voor een ritje van ook weer een half uurtje en daarna een kleine twee uur voor het laatste stuk naar Matsumoto.

Eerst Harry, Jann en Fang op het station afgezet, vervolgens door naar het auto inlever punt en dan het station weer in om de tickets voor de stoelreserveringen op te halen.

Alles liep zo soepeltjes dat we zelfs een trein een half uur eerder konden nemen; dat kwam later op de dag erg goed uit.

Voor het laatste stuk naar Matsumoto reden we in een trein die, zoals het er naar uit zag, de dag ervoor was opgeleverd uit de fabriek, zo mooi, zo nieuw, prachtig. Geen hele snelle trein maar uitermate comfortabel.

In Matsumoto aangekomen hebben we de auto opgehaald bij wederom de Nissan Car Rental, deze zou direct naast het station moeten zitten, zou moeten hé, zou moeten….niet dus. Wat een zoektocht…. Blijkt dat ze onlangs verhuist zijn en nog niets hadden geupdated op het internet. Google verwees ons dus gewoon naar de oude locatie. Uiteindelijk vind je het dan wel, alleen wanneer je, zoals ik, met ongeveer 18kg op je rug rond loopt en met een tweede rugzak voorop van een kleine 10 kilo, dan wordt het best wel wat “looïg”.

Auto uiteindelijk opgehaald en weer en route, nu richting Matsumoto. Ons, dit keer traditioneel Japans, hotel ligt tussen Matsumoto en Takayama in. Ergens in de Japanse Alpen …… en dat hebben we geweten ook. Rond 1715 reden we weg, de auto navigatie gaf 2 uur reistijd aan waardoor we ruim een kwartier te laat aan zouden komen. We hadden namelijk voor de eerste avond een 12 gangen diner voor ons vijven geboekt, waarbij we vriendelijk doch dringend werden verzocht uiterlijk 1900 uur aan tafel te gaan. Maar, Google maps bood hoop; die gaf aan dat we er ruim anderhalf uur over zouden doen. Hop Hop Hop, en route.

Ik reed deze keer, Bar had wat hoofdpijn. Wederom een brandnieuwe auto, 455 km op de teller, Nissan Serena, automaatje en een Singer motortje. Navigatiesysteem werkt hier wat apart. Hier zijn in de systemen telefoonnummers aan adressen gekoppeld; dus je vult in de navi een telefoonnummer in en als ie het kan vinden staat je route er in, best handig, denk alleen niet zo toekomst-vast.

Nadat we van de grote weg af gingen de bergen in was het slinger de slinger de slinger op de weg, veel tunnels zonder midden afscherming, alleen een streep, ook heel donkere tunnels, dus scherp blijven. En links rijden natuurlijk hé, dubbel scherp blijven. Naarmate de rit vorderde zagen we de aankomsttijd van de auto navi teruglopen; dat ging goed. Klokslag 1900 uur parkeerden we voor de deur, mooi geregeld, men stond al op ons te wachten.

Auto was rap leeg, inchecken zomaar gedaan en wij worden direct meegenomen door een uitermate sympatieke Japanner, naar wat wij dachten, het restaurant. Nee. Niets daarvan, we kregen eerst een rondleiding van een kwartier, uiteindelijk zaten we pas om 1945 aan tafel.

12 gangen diner, mooie kleine hapjes, dat alles bij elkaar meer dan genoeg was. Erg smakelijk allemaal, van verse vis tot Hida biefstuk to kip tot tofu …. Dat laatste hoefde dan weer niet, geen fan van.

Lekker licht biertje er bij en erg gezellig weer aan tafel.

Na een inspannende autorit was ik wel heel erg toe aan mijn matrasje en matje op de grond in onze kamer. Mooi strak traditioneel Japans ingericht, ruime kamer en schoon. Er was één extra instructie; er staat een klein potje met een dekseltje en een kleine ijsklont tang er op klaar. Dat is voor de stink torretjes. Als je ze ziet lopen dan pakken met de tang en in het water laten vallen. Die dingen schijnen erg te stinken wanneer je ze aanraakt. Heb twee kleine meerpotige diertjes het water in laten vallen.

Nou dit was m voor de 20e maart.

Groeten en tot het volgende verslag.

B&R.